Buscar este blog

jueves, 13 de enero de 2022

 

CONFESIONARIOS AL DESGUACE

ANTONIO PARRA-GALINDO

 

Hablábamos hace poco del síndrome de la iglesia vacía y de los templos que huelen a gatizo y hoy les toca el turno a los confesionarios esos cajones imponentes que había en las iglesias católicas algunos de bastante buena traza y antiguos como este de la iglesia de Soto de Luiña. Pero que sólo valdrían como piezas de museo o para hacer leña. Me gustan las iglesias ortodoxas porque en ellas no existen tales cajoneras donde íbamos a descargar el saco. El cura hacía preguntas mórbidas y entraba en las lindes de lo procaz por aquello del sigilo sacerdotal. Todos los pecados de aquella época se referían a lo mismo:

-hijo mío ¿y cuantas veces?

-Padre y a usted que le importa.

Una vez en mi ciudad me fui a confesar con un jerónimo horripilado por el pecado que acababa de cometer: verle hacer pipi a la hija de mi vecina la Mari la hija de la señora Marce que era una muchacha robusta a la que apuntaban los senos y le relampagueaban  como un vellocino de oro pues era rubia y con los ojos muy grandes los pelillos del monte de Venus- que pecado más horrible, hijo. Seguro que te condenas. Pero el buen padre jerónimo que ya debía de estar curado de espanto me largó un rollo de no sé que de la concupiscencia de los ojos y de la pureza y de procurar apartarse de las ocasiones. Ni por esas ni por las absoluciones del buen monje ni las admoniciones ad virtutem yo seguí pecando. Mirando a la Mari cuando se bajaba las bragas sin miedo a que las gallinas o el gallo picotero se metieran con ella admirando lo mismo que yo sus poderosas nalgas. El deseo o la libido era más fuerte que las consejas y un día ella me inició en el sexo. Lo tenemos que hacer como lo hacen nuestros padres. Y nosotros lo hicimos en la cochiquera. La Mari despreciativa me dijo que la tenía pequeña. Seguro que la había visto mucho más grande la muy bellaca que la de un chaval de once años. Estas nostalgias ahora me hacen reír pero estuve todo un verano con una angustia infinita  quemado por el gusanillo de la conciencia. Aquel fue el verano de mi seducción y, arrepentido, hice confesión general y entré en el seminario de cabeza donde aun seguí perseguido por los muslos generales de aquella doncella que me causaban pesadillas y poluciones nocturnas. Lloraba mi pecado y hasta me ponía cilicio en la entrepierna. Seguía todavía soñando en los muslos de la Mari. Crecido ya y canonista llegué a aprender que la confesión auricular o exmologesis es un invento del siglo XIII y está relacionado con la irrupción de la herejía cátara que apuraban la pureza de costumbres y estaban obsesionados por los traumas sexuales. También la exmologesis está relacionada con el escándalo de las indulgencias, los racioneros de los cabildos que cuantificaban el delito e imponían la penitencia correspondiente. Por eso se los llamaba penitenciarios. Las bulas, la ofrendas, el diezmo y la primicia. Tanto tienes tanto vales. Tanto aportas tanto pecas y tus pecados serán perdonados. ¿Cuánto vale una absolución? Depende. Cuanto vale una tremenda. La rejilla de estos locutorios fue una ventana abierta al trato torpe de ciertos clérigos fornicarios. Lobos disfrazados de corderos que siempre arramblaban con la mejor cordera. Muchos escándalos y hasta crímenes pasionales hubieran podido ser evitados si muchas mujeres no hubieran tenido “predicador” ni director espiritual. La Iglesia cometió muchos pecados de escándalo, latrocinio de la contra, delitos de peculado, estupros y otros reatos dentro de esos cajones. Cristo no puede ser un asunto particular ni un escrúpulo de conciencia. Es el Dios total. El único que sabe y que perdonan pero no faltan los ministros indignos que se arrogaron sus funciones de la perdonanza Saa y las usaron en su propio beneficio. A este confesionario de la iglesia de soto de Luiña le tengo cierto cariño pues en él hice mi ultima confesión con el padre Arturo. En vez de una confesión nos contamos nuestras vidas y nos perdonamos el uno a otro que habíamos echado a nuestras espaldas los pecados de la Iglesia desde los tiempos de Comillas y perdonamos también al mundo. El que no conozca a los hombres no conoce a los vicios pero ay de vosotros sepulcros blanque3ados etc. Por lo demás es un hecho sintomático de que algo no furrula en el Vaticano cuando éste ha ordenado que los fieles vayan a confesar su pecado ecológico no tirar la basura no disponer de los vidrios como corresponde no reciclar pero los vidrios están rotos. Pecados pecadillos y pecadazos. Los pecados que no se perdonan son aquellos contra el Espíritu Santo. Esos no se perdonan no y se cometen a mansalva mientras los curas miran para otro lado. Eso es lo que me preocupa mucho más que el arcipreste se fugue con la mujer del cabo de la Guardia Civil. Más que pecado un delito contra el honor y si al cura le cortaron los huevos el marido burlado fue culpa suya. Los confesonarios  tenían un diseño espantoso y una estructura escabrosa. Eran lugares de vigilancia y centros de espionaje donde el diablo suplantando al ángel se acurrucaba induido de la estola presbiteral. Necesitamos otra forma de confesión y, arrumbados los confesionarios, derogada la exmologesis que tiene pintes herético,s la Iglesia seguirá funcionando. Pues esos malditos cajones han proyectado una noción de Cristo como torturador y han contribuido al esparcimiento de hipócritas aberraciones.

 

NOYI GRAN CAFÉ

 

Fuimos al Noyi gran café y todos teníamos vocación de funcionarios que no funciona y no me amargues la sangre. En la barra de aquel club se le consentían todas las torpezas. Estaba el hombre ancora del tupe y dos mesas más adentros el general de caballería reportase muchacho era algo rubiales. Dios mío mucho me costó salir del laberinto. Tropa variopinta que arrejuntaba a todos los lebreles del periodismo. Pit el meritorio y mozo de espuelas Emilio Pérez plumero al que se le veían las plumas del gallo. Las tragedias de entonces se transformaban en comedias vistas al desgaire al cabo de tanto tiempo y luego estaba Cleofás linares el personaje en efigie del medallón y otra numerosa tropa no sé a que habéis venido a rejuntaros todos a una. Ya digo que don barrujo era la presencia del gallo pero todas esas cosas ocurrieron hace ya bastante tiempo. Abasalón ah salón guardia de seguridad  el que decía con un sostenella y no enmendalla:

- Lo importante es un trabajito seguro aunque cries más cuernos que un erizo.

- No va mas

- Pues claro si pareces medio tonto

Aquel lugar era un venta de baños de las musas trasnochadas. Inasequibles al desaliento escribían muchos de ellos todavía cuando los bestsellers estaban dados con toda seguridad. La cultura de la fotocopia había prendido pero muchos no habían aprendido.

¿Qué haces tú? ¿Estudias o trabajas?

- ¿Yo? Hago fotocopias

- Hoy estas muy contento. Mira no se te suba el vino

Ofiuj era algo anticervantista y además con toda la razón pues en aquel pais Cervantes era una excusa para leer muy poco y hablar de referencias. Absalón absalón guardia de seguridad con su pistolón al cinco calibre 38 y toda una canana. Negro zaina como aquel violador que se conoció años más tarde y doña estregas la del faraute era una policía laica y un tanto monosabica. Simon tuvo un tío cura que creía en el nuevo dios cibernético que decía que era lo opuesto a Adonai señor de la luz puesto que el trabajaba las tinieblas y por allí también asomaban la gaita dos espías del mofad que se llamaban guisantal y blumenthal pero no habían nombrado al señor de las tinieblas puesto que carecía de jerarquía y de categoría. Decían que un tal Nicasio Guteboren era un maestro suyo y este también estaba en el cristus de ciertos tanteos secretos. Solía decir rizando el rizo de la ironía la verdad es que la verdad no nos interesa ni poco ni mucho. Adepto  AGAPITO al nazrinato era algo casto y gorrón. Pero luego vendría Gustavo Schiksal cuyas comparecencias eran no menos misteriosas. Fumaba en una pipa de espuma de mar mientras los espectros actuaban cerca del espejo. Locomotrar Gol atronaba nuestras noches y daban ganas de emborracharse con vino perronero. Gol en menzizoirra. Estaba solo y era pequeño. Los comicios los habría de ganar un perdedor. Avanzamos hacia los machos cabrios vía los sacerdotes de odiuj y allí les ocurría a aquellos señores escritores peninsulares un poco lo que la burra del gitano que sabía hablar pero no sabía pronunciar y ellos sabían escribir pero no podían publicar y ahí estaba la maula chiquitos. Todos portaban sangre en honor del macho cabrío y ofrendaban holocausto a molón. Decían:

El alzamiento cibernético nos traerá la ruina pero no nos preocupemos

No hay nada que hacer ni nada que preocuparse

En esas estábamos cuando llegó Jorge el que se que rompió la tripa. Tenía cara. La cuesta del armust donde estaban todas las putas fue su salvación. Habían profanado la tumba del Cid y  todos al duerno pero se decían a por fia lo de soriano soy yo. El café con leche y la tostada en la víciense:

- te estas poniendo muy gordo

- Es que yo soy de clase

Con el alzamiento cibernético no se podían porque allí estaban los flautistas de Amelia todas las mañanas. El valle del apéralos et la taberna de la crucifixión. Todas aquellas eran sus compartes. Tiró el adoquín contra el escaparate y san miguel in vinculis pero yo me extasiaba ante la grandeza helada de los paisajes rusos 

 AN DEN SOHN VON SAN ANTON PASCUAS

JANUAR FASTO UND MORGEN SAN ANTÓN, DAS BIS ZU DIESEM TAG OSTERN IST Januar und Februar sind Feiertage Sie öffnen die Tür des Jahres Und was ist morgen Ostern San Antón? Ich laufe zwischen Blasebalg und Waden ein glücklicher Rentner Heute in Spanien Rudern gegen den Strom Die Katechese von Radiokriegsstücken erschüttern Das Virus ist ein Wurm Dem fehlt die ursprüngliche Epistaxis Er behandelt uns wie Maultiere Diese tausendjährigen Terrorlords Du weißt aber, wie viele der oben ist Gott Ich verliere mich in deinen Reihen Auf der Suche nach Vernunft und Irrationalität krumm Bete wie ein guter Jude Angst vor dem Herrn Albricien fürs Leben Keine Angst Diese Vergebung kommt von ihm Ich meditiere zwischen meinen Glocken und meinen Pfeifen unveröffentlichte Texte große Absätze Meine Seele ist wie ein Penny Zusammenfassung vieler Gesichter Sie sind die Gesichter Gottes Ich schaue meine Erinnerungsstücke durch Das Wort, das warnt und stärkt Das verborgene Geheimnis der Schöpfung Eine bestimmte Linie von Loxod führt mich zu Portulano Bring mich zum Unterricht Konstante Ich sehe immer die schwindelerregende Nadel Und für Navigationskarten Ich habe eine Sammlung von Sprichwörtern Gedruckt in Guadameci-Ordnern Ich verabscheue Exorzismen Anaphora für das Rezitieren des Kanons Nun, ich glaube an das Gebet Es gibt auch eine verschreibungspflichtige Haarentfernung Die Römer haben das Kochen geschrieben aphoristische Lehren Aus meinem Brief mache ich Männer Umsichtig, beraten und am besten einige meiner Körper Sie gingen in die Bibliothek Und sie kamen gesund zurück Um eine lange Zeit zwischen der Form zu halten und Motten Und der Staub aus den entführten Zwischengeschossen Es gibt Briefe an die Unsterblichkeit Das hat uns für die Attentäter verantwortlich gemacht Neidischer und geselliger Gereizter Feinde der Exzellenz Narren verschwören sich dort in diesem Sie werden sich den Kopf brechen gegen die Präsidentschaft der Weisen Ich schreibe, um meine niedrigen Leidenschaften zu kontrollieren mit hohen Gedanken das gibt mir kraft Manchmal sage ich, was ich nicht denke und ich lasse viele glauben was ich nicht denke

 PÂNĂ FIUL SAN ANTON PASCUAS

LUNA DE IANUARIE FASTO SI MâINE SAN ANTÓN CARE PÂNĂ ACEEA ZI E PAȘTE Ianuarie și februarie sunt luni festive Ei deschid ușa anului Și mâine San Antón ce este Paștele? Mă plimb printre burdele și vițeii un pensionar fericit În Spania azi vâslit împotriva curentului Scuturarea catalexiilor pieselor de război radio Virusul este un vierme Care îi lipsește epistaxisul original Ne tratează ca pe catâri Acești lorzi ai terorii mileniului Știți totuși câți acela de sus este Dumnezeu Mă pierd printre rândurile tale Strâmb în căutarea rațiunii și a nerațiunii Roagă-te ca bunul evreu frică de domnul Albricias pentru viață Nu te teme Acea iertare vine de la el Meditez între clopotele și fluierele mele texte inedite paragrafe mari Sufletul meu este ca un centon Rezumat al multor fețe Ele sunt fețele lui Dumnezeu Mă uit printre cimelii mei Cuvântul care avertizează și întărește Secretul Ascuns al Creației O anumită linie de loxod mă duce la portulano ducându-mă la curs Constant Întotdeauna zăresc acul amețit Și pentru hărțile de navigație De proverbe am o colecție Tipărit în mape guadameci Am abominari pentru exorcisme Anaforă pentru recitarea canonului Ei bine, eu cred în rugăciune Există și epulare cu rețete Gătit au scris romanii învățăturile aforistice Din breviarul meu fac bărbați Prud, sfătuit și cel mai bun unele din corpurile mele S-au dus la bibliotecă Și s-au întors sănătoși Să reziste mult între matriță iar moliile Și praful de la mezaninele răpite Sunt scrisori către nemurire Asta ne-a pus la conducerea asasinilor Petulant invidios și gregar Dușmanii excelenței proștii conspira acolo în asta Își vor rupe capul împotriva președinției a înțelepților Scriu pentru a-mi stăpâni pasiunile joase cu gânduri înalte asta imi da putere Uneori spun ceea ce nu cred și îi fac pe mulți să creadă ceea ce nu cred

 ATÉ SAN ANTON PASCUAS FILHO

MÊS DE JANEIRO FASTO E AMANHÃ SAN ANTÓN QUE ATÉ AQUELE DIA É PÁSCOA Janeiro e fevereiro são meses festivos Eles abrem a porta do ano E amanhã San Antón o que é a Páscoa? eu ando entre meus tombos e bezerros Um aposentado feliz Na Espanha de hoje Remando contra a maré Sacudindo as catalexias das peças de guerra de rádio O vírus é um verme Que carece de epistaxe original Eles nos tratam como mulas Esses senhores do terror do milênio Saiba quantos no entanto Que acima é Deus Eu me perco entre suas linhas Torto procurando por razão e desrazão Orando como o bom judeu Com medo do senhor Albricias para a vida Não tema Que o perdão vem dele Estou meditando entre meus sinos e assobios Textos não publicados Parágrafos grandes Minha alma é como um centon Epítome de muitas faces Eles são os rostos de Deus procuro entre meus cimelios A palavra que adverte e fortalece O segredo oculto da Criação Uma certa loxodromia me leva ao portulano Levando-me no curso Constante Eu sempre vislumbro a agulha tonta E para as cartas de navegação De provérbios eu tenho uma coleção Impresso em pastas guadamecí Eu tenho abominários para exorcismos Anaforários para recitar o cânone Bem, eu acredito em oração Há também epulários com receitas Cozinhar que os romanos escreveram Os ensinamentos aforísticos Do meu breviário fazem homens Cauteloso, aconselhado e melhor Alguns dos meus corpos Eles foram para a bibliopega E eles voltaram sãos e salvos Para durar muito entre o molde E as traças E a poeira dos mezaninos sequestrados São cartas para a imortalidade Isso nos colocou no comando de assassinos Petulante invejoso e gregário Inimigos da Excelência Tolos conspiram Lá naquele Eles vão quebrar suas cabeças Contra a presidência Dos sábios Escrevo para dominar minhas baixas paixões Com pensamentos elevados Que me dá força Eu às vezes digo o que não penso e eu faço muitos acreditarem no que eu não acredito

 UNTIL SAN ANTON PASCUAS SON

JANUARY MONTH FASTO AND TOMORROW SAN ANTÓN THAT UNTIL THAT DAY EASTER ARE January and February are festive months They open the door of the year And tomorrow San Antón what is Easter? I walk among my tumbles and calves A happy retiree In today's Spain Paddling against tide Shaking off the catalexies of the radio war parts The virus is a worm That lacks original epistaxis They treat us like mules These gentlemen of the terror of the millennium Know how many however That above is God I get lost between its lines Crooked looking for reason and unreason Praying like the good jew Fearful of the lord Albricias to life Fear not That forgiveness comes from him I am brooding among my bells and whistles Unpublished texts Large paragraphs My soul is like a centon Epitome of many faces They are the faces of God I search among my cimelios The word that warns and strengthens The hidden secret of Creation A certain loxodromia leads me to the portulan Leading me on course Constant I always glimpse the dizzy needle And to the navigation charts Of sayings I have a collection Printed on guadamecí pastes I have abominaries for exorcisms Anaforarios to recite the canon Well I believe in prayer There are also epularies with recipes Cooking that the Romans wrote The aphoristic teachings From my breviary they make men Cautious, advised and better Some of my bodies They went to the bibliopega And they came back safe and sound To last long among the mold And the moths And the dust of the kidnapped mezzanines They are letters to immortality That put us in charge of murderers Petulant envious and gregarious Enemies of Excellence Fools conspire There in that They will break their heads Against the presidium Of the wise I write to dominate my low passions With high thoughts That give me strength I sometimes say what I don't think and I make many believe in what i don't believe

libros que regalaría pagando gastos de envío

 27 de enero de 2007

# UMBRAL, Francisco # la noche que llegué al Café Gijón # Ediciones Destino. Barcelona 1978, tela 8º. Gran narración de la vida literaria en el Madrid de los 60 amena y original aunque sin la altura literaria de “Gran Café” de Pedro de Lorenzo. Destaca del autor la versatilidad la captación del tono y el no ir nunca contra la corriente de los tiempos clave de su éxito. Es sin duda el mejor libro de Umbral. Cubiertas originales. 262pp # 22.50

# BAEZA, Álvaro # Eta basta ya #ABL Editor independiente. Donostia 2003. El mejor libro sobre la organización terrorista en la que se descubre una conspiración internacional de las “potencias occidentales” (hay mucho rabo por desollar) contra los intereses españoles. No sólo es Gadaffi el libio su mentor internacional sino que también hay metidos los servicios secretos Israel´ americanos franceses británicos y hasta el KGB, 467pp # 18.50

# LANDIN CARRASCO, Amancio # Manual de Derecho Penal y Procedimientos Militares # Im. Antunez. Pontevedra 1957. 357pp # 17.50

# HAGEN, Uta # Respect for Acting with Haskel Frankel # MacMillan. New York 1973. ISBN 0025473905. 221pp # 17.50

# RAMPA, T. Lobsang # El Tercer Ojo # Ancora y Delfín. Barcelona 1974, tela. 253pp # 15.50

# VILLALONGA, José Luis # Gold Gotah. La Café Society de estos Días # Barral. Barcelona 1973. 375pp # 12.75

# LUCA DE TENA, Torcuato # Pepa Niebla # Planeta, piel editorial. Barcelona 1987. 489pp # 8.99

# CAMPA, Ricardo # Las Nuevas Herejías# Estudios críticos. Madrid 1980

# DE LA ROCHE, Mazo # Le Destin de Wakefield # traducción al francés del inglés. Le livre de poche. Paris Editorial Plon. 1973 la batalla de Inglaterra. 440pp # 6.50

# DE LA ENCINA, Juan # Van Gogh. Historia de un alma en pena # Austral. Espasa Calpe Nº 1266. Buenos Aires 1961. 256pp # 17.50

# FÜLLOP MILLER, René # Tres Episodios de una Vida # Austral 748. Buenos aires 1946. 165pp # 4.78

# BERENGUER, Xavier # Icaria, Icaria # Planeta. Barcelona 1974, tela, sobrecubiertas originales, 290pp # 14.67

# OTERO SILVA, Miguel # Casas Muertas # Círculo de Lectores. Barcelona 1969. Escritor venezolano. 155pp # 9.99


# MARTÍNEZ- BORDIÚ, Carmen # La Mujer Invisible # Martínez Roca. Madrid 2000. La nietisima nos salió ligera de cascos por no decir otra cosa. ¿Furor uterino o ganas de vivir? nietisima. Lberádisima y emancipadisima gran defensora de la real gana ¿por el abuelo o por ser vos quien sois?. 188pp # 15.50

# PEAN, Pierre # François Mitterrand una juventud francesa # Editorial Juventud. Barcelona 1996, atajos cubiertas papel glasé 503pp # 13.78

# ORBANEJA, Fernando de # Lo que la Iglesia oculta # Cajón de Sastre.  Madrid 2001. Prólogo de Gonzalo Puente Ojea. 269pp # 9.99

# CAMPOS LUQUE, María Teresa # Agobios nos da la Vida # Temas de Hoy 1997. La tercería mediatica. La corrala. Esta es la historia de una chica Hermida  animal televisivo a la que nunca le darán el Pulitzer. Malagueña salerosa y algo devora hombres. El libro es entretenido. 213pp # 12.50

# ARNEDO, Elena # Desbordadas. La agitada vida de la elastic Woman # temas de Hoy. Madrid 2000. 270 pp # 8.25

# DAY, Harvey # The study and Practice of Yoga # Thorson Publishers 1953, tela, atajos 159pp # 9.99

# LIBROS DE DEFENSA # Catálogo Editorial 2006. # Ministerio de Defensa 695pp # 8.55

# HALCÓN, Manuel # Aventuras de Juan Lucas # Afrodisio Aguado. Madrid 1966. 327pp # 8.22

# SAUTIER CASASECA, Guillermo # La Casa del Diablo # Ed. Cid 1975 # 12.25

# VELASCO, Ana de # Cumbres de Sarajevo # Ed. Incipit. Madrid 2003. 120pp # 8.25

# TOLSTOI, Lev # Obras Selectas II (versión de Laura Andresco) # Aguilar, piel de lujo 1138pp (comprende Guerra y Paz, Los dekiabristas, Paz Conyugal, Had Murat. Madrid 1991 # 25.50

# LAPESA, Rafael # De Ayala a Ayala. Estudios literarios # Bella Bellatrix. Istmo. Madrid 1988. 357pp # 9.50

# SERAFÍN, David # Sábado de Gloria # Mundo Actual. Sobre la resrurrección de Franco 238 pp # 7.50

# CARO BAROJA, Julio # Los judíos en la España moderna # Istmo. Madrid 1976. Tomo III # 24.50

# GORDON, Richard # Doctor at Sea # London 1953, tela 219pp # 14.75


# CASARIEGO, José Evaristo # El Armamento en la Obra del Marqués de Santa Cruz siglo XVIII. Estudio histórico técnico # Oviedo 1985, 192pp # 18.50

# BOTÁNICA diccionario Río Duero 3600 palabras por orden alfabético con 550 ilustraciones y tablas por el dr. Julio Álvarez Sánchez biólogo del CSIC, pastas de hule diseño oblongo 294pp # 18.50

# FLUDD, Roberto # Escritos sobre Música (edición de Luis Robledo) # Editora Nacional 1979 una buena versión al castellano del teósofo cabalista y músico Robert Fluctubus que vivió en el s. XVII 288pp # 14.25

# LÓPEZ MARTÍNEZ, Nicolás # Santa Casilda # Burgos 1960. Imprenta Aldecoa. Bellísima leyenda local acerca de la hija del rey moro de Toledo que se convierte al cristianismo huyendo a la soledad de los Montes de Oca sufriendo persecuciones y destierros. Este libro sirve para poner en duda la supuesta tolerancia del Islam que cimitarra en mano se propuso acabar con el cristianismo en España. Libro de bolsillo 119pp # 3.25

# BULGARIA # Nagels Encyclopedia Guide ilustraciones y mapas. Tela editorial. Ginebra 1969, 495pp # 18.50

# ROME ET SES ENVIRONS # Hachette. Paris 1960 ilustraciones y mapas, 392pp # 15.25

# NORTON, Sarah # Enjoy Family Cooking # Souvenirs Press Southwick, Sussex 1971 tela apaisado libro de cocina británica con algunas recetas interesantes en inglés 174pp # 4.99

# HISTOIRE NATURELLE # Librería Católica de Emmanuel Vitte. Paris 1921, grabados, 346pp # 2.75

# EL LIBRO DE ESPAÑA por FTD # Barcelona 1932 2º edición primoroso libro henchido de amor patriótico. Un tesauro pedagógico del más acendrado sentir español. un canto a España en sus regiones paisajes dialectos y paisanajes pero unida y vertebrada en ex pluribus unum ( el lema se lo han copiado los norteamericanos a los Reyes Católicos) y no la España separatista t cutre que estamos viviendo en la actualidad, Es la primera edición de antes de la guerra 324pp # 32.78

# ARAMBURU, José Silva # Enciclopedia Taurina [corregida y aumentada por don Ventura # Barcelona. Gassó 1967. Dibujos de Alcalde Molinero, atajos y diseños, sobrecubiertas originales 384pp + apéndice con lista de escalafón de matadores y gente de lidia en 1969 # 18.50


# ISAZA CALDERÓN, Baltasar # El retorno a la Naturaleza en la Literatura española # Madrid 1966 [el autor, panameños. Fue discípulo de Menéndez Pidal], va por senda del Beatus ille y del apartamiento horaciano que inspira la oda de fr. Luis de León que refleja una manera y una afán de vivir del español desengañado que quiere ser villano en su rincón, contigo pan y cebolla, ande yo caliente etc, 213pp # 14.60

# PERIS POLO, José María # Canto coral # Ed. Sígueme. Salamanca 1960 141pp estado regular # 2.12

# PISÓN DE LA VÍA, Ángel # Arte militar naval terrestre aéreo # Burgos 1955 cuarto menor # 18.50

# ELIOT, T.S # The Four Quartets # Faber. London 1973, 59pp # 8.23

# TOVAR, Antonio # En el primer giro (estudios sobre la antigüedad) # Espasa Calpe Madrid 1941, 1ª edición # 19.99

# OLIVAR, Marcial # Cien obras maestras de la pintura # Salvat Barcelona 1969 atajos en color # 6.50

# DONNE, John # Complete Poems [edition by Hugh Ansón Fausset] London Everymans 290pp # 16.50

# PEREIRA, Benjamín # Teología de los santuarios marianos # Madrid 1965, 165pp # 12.76

# POUND, Ezra # Selected Cantos # Faber. London 1969, 121pp # 8.50

# CAMPBELL, Norman # The Principles of electricity # London, 89 pp # 4.23

# ARITMÉTICA 3º grado # Edelvives Zaragoza cartoné 445pp # 18.50

# HISTORIA UNIVERSAL # Edelvives Zaragoza 1960 cartoné 527pp # 14.25

# FRECH, Fritz # Geología, volcanes, estructura de montañas, temblores de tierra # Labor tela Madrid 1936 sobrecubiertas originales papel de Estado 328pp # 18.50

# RANSOME, Cyril # History of England from the earliest times to present day # London Longman 1897 480pp # 19.50

# Payá, Carmen # Una mujer triunfa # Dolimar. Madrid 1963, 1ª ed.292 pp, dedicatoria autora # 14.50

# LENIN, Vladimir Illich # Nºs 20 y 41 de sus Obras Completas ( Las divergencias del movimiento obrero; algunas particularidades del desarrollo del marxismo; León Tolstoi y su época; a la memoria de la Comuna, 571pp; la enfermedad infantil del izquierdismo; II congreso de la Internacional Comunista; tareas de unión de las juventudes # Editorial Progreso. Madrid 1986 # 25.50

# RAMÓN Y CAJAL, Santiago # Los tónicos de la Voluntad # Austral. Espasa Calpe N. 227. Notas al margen autógrafos, 201pp # 14.50


# VALLE INCLÁN, Ramón del # Divinas Palabras. Tragicomedia de aldea # Austral N 1320. Madrid 1966, 137pp # 12.25

# CHERNIACK, r.m. # Respiración Normal y Patológica # Ediciones Toray. Bacelona 1963, tela # 22.50

# SENDER, Rmón J # Crónica del alba los III tomos # Alianza Editorial. Madrid 1973 # 26.50

# PÉREZ DE AYALA, Rmón # Tigre Juan # Editorial Pueyo. Madrid 1928, 246pp # 18.50

  

 

miércoles, 12 de enero de 2022

 TORTURE IN ED

IS MADRID RED AND CHEKA FEUDARIES AGAIN? HERE IS A STORY THAT SEEMS REAL IS THE STORY OF FATHER ALEJO THE CRUCIFIXION OF Fr. ALEJO ON BLACK FRIDAY He was an epileptic like Dostoevsky. He bore with resignation that disease they call coral gout, a disease of gods and writers. According to Tácito, César Augusto was affected, which did not prevent him from passing the Rubicon, but he took other pills for other afflictions (prostatitis, arrhythmia, fluid retention, depression and neuralgia, skin cancer that caused unbearable itching in the perineum region and the testicles and an enlarged heart) total that he was made a Christ, but as the veteran legionaries he served as chaplain said in the Tercio: - Seven shots in the body, my lieutenant and moving on - shouted those brides of death, those who, even exhausted, never gave up. His stay in the Legion reaffirmed his faith in Christ and his homeland, but he liked wine and canteens. His veneration for Franco also increased. To top it off, he had to hang up his cassock when the new post-conciliar norms emerged because of his fondness for skirts and his theological disagreements with the bishop. He lived in a zaquizamí on Leganitos Street with an image of Franco on his bedside and a photo of the Virgen del Pilar. That afternoon, Don Alejo did not know that the Black Friday in honor of Frankinstein would become a Good Friday. He went out to the street, he was bored. The radio did not stop repeating the statistics of those killed by the plague and the Internet faced a courtyard of monopodia where all the most boring and venal sycophants sat. The itch from his skin disease was ravaging his perineum and he was just itching. Black butterflies flew over the room waving the arrogant devils' words “Satan has glanders, devil crabs, Lucifer nit. glanders, nits and crabs his wife removes them with tweezers. When these illnesses got worse, he went to the gin and tonic. We couldn't call the ex-soldier chaplain a drunk. only an intermittent drinker affected by coral gout, although his epilepsy had not visited him in many years. That Black Friday afternoon, the memories weighed heavily on him. He began to read a book by Gogol, which he soon threw away because the novel had a disturbing image on the cover that looked at him with devilish eyes. He muttered Archangel Michael's prayer, but the slippered Goofy was still looking at him. He had come to think that the farm near a police station was possessed, and at night the cellphone sirens and the voices of poor citizens who had been victims of pickpockets never stopped sounding. A no less discouraging phrase had Gogol's novel as a dedicatory epigraph to those who give the elbow: - "God will eternally forgive drunkards, but not men." He was referring to himself and his condition as an epileptic and drunk. He took to the streets, running from himself and his obsession with being defeated in life. He wandered the streets around Puerta del Sol in and out of old bars that were bright and busy in their early years and now shut down. Eriphos the sinister god with loud voices called to him. He had to get rid of that itch that filled his pores with despondency and was worse than the pain. Meanwhile, he had several gin and tonics on pilgrimage through the slums. At first it left the poor old man itching in his parts. Perhaps he assumed the medicine was worse than the disease. Spain never forgives drunks. They are more hated than prostitutes and drunks. He thought of Dylan Thomas who had died of alcohol in New York's Lowery. That Welsh poet, one of the finest in British literature, would always carry such a stigma. I'm not, he told himself, I'm an epileptic. A good drink is the best anesthetic against pain.” Trying to justify. Near Moncloa, due to the effects of his six drinks of gin or because of the pills, one of his epileptic attacks came, he lost consciousness and woke up in Jiménez Diaz's emergency bed. His hands and feet were handled like the mules to which the master ties his legs to prevent them from eating the wheat of another neighbor. Surrounded by goon-looking orderlies, he thought he heard voices and laughter. Was it the demons? He couldn't move, but one of the nurses was squeezing his neck, he saw homicidal intent in her eyes, but mysteriously stopped squeezing, terrified of the cross of Angels he wore around his neck. Another minute and he would have drowned. Another said: "Now he's scared." There were five or six characters in white coats. The one on the left, who must have been the doctor on duty, sent a sinister nurse with a hairy horse, her hair was the snakes on Medusa's head, ordered: — Pinchele and let Fr come

 TORTURA NO ED

MADRID É VERMELHO E FEUDÁRIO DA CHEKA NOVAMENTE? AQUI ESTÁ UMA HISTÓRIA QUE PARECE REAL É A HISTÓRIA DO PADRE ALEJO A CRUCIFICAÇÃO DE P. ALEJO NA BLACK FRIDAY Ele era epiléptico como Dostoiévski. Ele suportou com resignação essa doença que eles chamam de gota coral, uma doença de deuses e escritores. Segundo Tácito, César Augusto foi acometido, o que não o impediu de passar o Rubicão, mas tomou outras pílulas para outras aflições (prostatite, arritmia, retenção de líquidos, depressão e neuralgia, câncer de pele que provocava coceira insuportável na região do períneo e os testículos e um coração dilatado) total que ele foi feito um Cristo, mas como os legionários veteranos que ele atendeu como capelão disseram no Tercio: - Sete tiros no corpo, meu tenente e seguindo em frente - gritaram aquelas noivas da morte, aquelas que, mesmo exaustas, nunca desistiram. A sua permanência na Legião reafirmou a sua fé em Cristo e na sua pátria, mas gostava de vinho e de cantinas. Sua veneração por Franco também aumentou. Para completar, ele teve que pendurar a batina quando surgiram as novas normas pós-conciliares por causa de seu gosto por saias e suas divergências teológicas com o bispo. Ele morava em um zaquizamí na rua Leganitos com uma imagem de Franco na cabeceira da cama e uma foto da Virgen del Pilar. Naquela tarde, Don Alejo não sabia que a Black Friday em homenagem a Frankistein se tornaria uma Sexta-feira Santa. Ele saiu para a rua, ele estava entediado. A rádio não parava de repetir as estatísticas dos mortos pela peste e a Internet enfrenta um pátio de monipódios em que se sentaram todos os mais chatos e venais bajuladores. A coceira de sua doença de pele estava devastando seu períneo e ele estava apenas coçando. Borboletas negras voaram sobre a sala agitando as palavras dos diabos arrogantes “Satanás tem mormo, os caranguejos diabo, Lúcifer nit. mormo, lêndea e caranguejos sua esposa os remove com uma pinça. Quando essas doenças pioraram, ele foi para o gim-tônica. Não podíamos chamar o ex-soldado capelão de bêbado. apenas um bebedor intermitente afetado pela gota coral, embora sua epilepsia não o visitasse há muitos anos. Naquela tarde de Black Friday, as memórias pesavam muito sobre ele. Começou a ler um livro de Gogol, que logo jogou fora porque o romance tinha na capa uma imagem perturbadora que o olhava com olhos diabólicos. Ele murmurou a oração do Arcanjo Miguel, mas a Pateta de chinelos ainda estava olhando para ele. Chegara a pensar que aquela fazenda perto de uma delegacia estava possuída e à noite não paravam de soar as sirenes de celulares e as vozes de cidadãos pobres que haviam sido vítimas de batedores de carteira. Frase não menos desanimadora teve o romance de Gogol como epígrafe dedicatória a quem dá o cotovelo: - "Deus perdoará eternamente os bêbados, mas os homens não." Ele estava se referindo a ele e sua condição como epiléptico e bêbado. Ele foi para as ruas, fugindo de si mesmo e de sua obsessão de ser derrotado na vida. Ele perambulava pelas ruas ao redor da Puerta del Sol entrando e saindo dos antigos bares que eram iluminados e movimentados em seus primeiros anos e agora desligados. Eriphos o deus sinistro com vozes altas o chamou. Ele tinha que acabar com aquela coceira que enchia seus poros de desânimo e era pior que a dor. Enquanto isso, ele tinha vários gim-tônica em peregrinação pelas favelas. A princípio, deixou o pobre velho coçando em suas partes. Talvez ele supôs que o remédio era pior que a doença. A Espanha nunca perdoa bêbados. Eles são mais odiados do que prostitutas e bêbados. Ele pensou em Dylan Thomas que morreu de etil no Lowery de Nova York. Aquele poeta galês, um dos melhores da literatura britânica, sempre carregaria tanto estigma. Eu não, disse a si mesmo, sou epiléptico. Uma boa bebida é o melhor anestésico contra a dor.” Tentando se justificar. Perto de Moncloa, devido aos efeitos de suas seis bebidas de gin ou por causa das pílulas, veio um de seus ataques epilépticos, ele perdeu a consciência e acordou no leito de emergência de Jiménez Diaz. Suas mãos e pés eram manuseados como as mulas às quais o mestre amarra suas pernas para evitar que elas comam o trigo do outro próximo. Cercado por ordenanças com cara de capangas, ele pensou ter ouvido vozes e risos. Foram os demônios? Ele não conseguia se mexer, mas uma das enfermeiras estava apertando seu pescoço, ele viu intenções homicidas em seus olhos, mas misteriosamente parou de apertar, aterrorizado com a cruz dos Anjos que ele usava em seu pescoço. Mais um minuto e ele teria se afogado. Outro disse: "Agora ele está com medo." Havia cinco ou seis personagens em jalecos brancos. A da esquerda, que devia ser a médica de plantão, mandou uma enfermeira de porte sinistro com um cavalo peludo, o cabelo dela eram as cobras na cabeça da Medusa, ordenou: — Pinchele e deixe o Pe vir

viva Portugal nuestros hermanos y vecinos cordiales católicos de toda la vida aquí os envío este post para que veas lo que dice eta pájara

 DOÑA NIEVES CONCRUSTINA MODERESE

NIEVES CONCRUSTINA UMA BLASFÊMIA NO AR DO S.E.R Deito-me para um cochilo com o fone no ouvido e nos braços de Morfeu como de costume, mas de repente dou um pulo quando durante o sono ouço uma blasfêmia, que me faz pular da cama, na corrente vermelha porque gosto mais do que aqueles na clarabóia da direita e há uma boa senhora que se desvencilha com este dicionário: — Bem, aquele Jesus que dizem que o Messias era filho da Virgem Maria, uma moça de Nazaré e um Palomo. Eu pulo de terror. Fazia muito tempo que eu não ouvia aquela barbárie, embora lendo o Talmud se afirmasse que Nossa Senhora era uma flageladora de rua que plantou sua barraca de lixo para se deitar com os peregrinos que iam a Jerusalém. A pomba que a Concrustina diz ser o Espírito Santo, como a iconografia cristã a representa. Caramba, que tia besta é aquela Concrustina que deve ser convertida de Segóvia que estudou com os jesuítas no colégio pago e levou com os padres, com os Bourbons e com a história da Espanha em geral que ela explica aos seus ouvintes em forma de quadrinhos! Lembrei-me de sua mãe e seus parentes e se ela estivesse perto, meu receptor de rádio a teria jogado em sua cabeça. Os bichanos grandes vieram à tona nesta Espanha, nosso aterrorizado e assustado com tanto feminismo vingativo. É por isso que eles os matam, é claro. É assim que explicamos a violência de gênero que é o nosso pão de cada dia. Eles rastejam como serpentes e carregam o sorriso de Lúcifer em seus dentes. Cadelas Filhas da grande prostituta. As pobres prostitutas que fazem a corrida pela Besta na Internet mostrando seus esguichos sujos e ejaculações maciças têm muito mais dignidade do que essas vizinhas que falam no rádio, são retratadas com uma carteira de couro nas portas da Moncloa feitas alguns ministros, e Aparecem na TV fazendo sinais de seu bollerismo porque são bolinhos e tortilleras de toda a vida, seu tialismo e seus sorrisos verticais, uns são de couro grande de bom tamanho e outros pequenos... me trituram. A Concrustina deve estar enorme de tanto consolo. Mas o que você está fazendo, tia? Dizendo bobagens contra a Pomba nos tetos do alto-falante do púlpito todo pintado de branco. O pecado contra o Espírito Santo é o único que não é perdoado. O que as freiras te ensinaram? Envolva-se com os Bourbons o quanto quiser que eu concordo com você. Todos eles têm um bug e ganharam a história da Espanha. Sagrados, porém, são os dogmas de nossa religião. A partir daí se envolver com o Espírito Santo e contra a virgindade de Nossa Senhora vai um tempo. Você merece ser emplumado como os protestantes de Belfast fizeram com as meninas papistas. A que contra Muhammad que você não diga nem ousaria lançar uma coisa tão estúpida sob pena de decapitação! Você continua latindo suas proclamações no SER, mas sabe que você é um corajoso sem graça, um idiota.

 NIEVES ESTE DEACCORDOBLASFEMIEÎNAERULS.E.R

Măîntindpentruunpuide somn cu telefonul la urecheașibrațele lui Morpheus、ca de obicei、darmăînfiorbrusccand aud oblasfemieînsomncaremăfacesăsardinpatșipelanțul .din dreaptasiとdoamnabuna care scape from acest dictionar: --Hey bine、acel Iisus、des caresespunecăMesiaestefiulFecioarei Maria、ofatădinNazaretși unPalomo。 サースペリアット。 Trecusemulttimpdecândnumaiauzisemaceastăbarbarie、deșicitireaTalmuduluiaconfirmatcăMaicaDomnuluiはstradăcareși-aîntinscortulsăseîntindăcupeleriniicareseîndreptauspreの旗でした。 Porumbelul dispre care spuneは、このDuhulSfântreprezentatîncreștinăの図像を覆い隠します。 La naiba、cemătușăhidoasăesteacea Concrustina、caretrebuiesăifficonvertit din Segovia、care a studiat cu iezuiții la colegiulplătitșisa confruntat cupreoții、cu Bourbonii cu istoria Spaniei 。形! Mi-am amintit de mama eiși de rudele eiși、dacăarfifost aproape、receptorul my radioi-arfiaruncatîncap。 PăsăricilemariauapărutînaceastăSpanie、teamașifricanoastrădeatâtafeminismrăzbunător。 Decibineînțelescăoucid。 Așaは、このpâineanoastrădezi cuziの暴力を説明します。 SetârăsccașerpiișiauzâmbetulluiLuciferîndinți。 Nenorociteledecățele。 Bieteletârfecarealeargălafiarăpeinternetșiîșiaratăstropiimurdarișiejaculărilemasive suntmultmoredemnedecât latelevizorfăcândsemnealebollerismuluilorpentrucăsuntgălușteșitortilla detoatăviața、țialismullorșizâmbetullorvertical、unii sunt marișialții sunt mici ...măzdrobesc。 Concrustinetrebuiesăfifostatâtdeconfortabil。 Dar ce faci、mătușă? Prostiiîmpotrivaporumbeluluidepetavanul difuzorului Cabini、toatevopsiteînalb。 PăcatulîmpotrivaDuhuluiSfântestesingurulcarenu esteiertat。 Cete-auînvățatcălugărițele?ブルボン家のcâtvrei、sunt de accordcutineに参加してください。 Toțiaufăcutogreșealășiaucâștigat istoriaSpaniei。 Totuși、dogmele religiei noastre suntsacre。 さらに、implicareacuDuhulSfântșiîmpotrivafeciorieiMaiciiDomnuluidureazăcevatinp。 Eimerităsăfiecupeneașa cum aufăcutprotestanții din Belfast fetelorPapei。 ȘiMohammed nu ai spus asta și nici nuaiîndrăznisăfacisevaatâtdestupidsubamenințareadecapitării! Continuisă-țilatri proclamațiile pe BE、darștiicăeștiopersoanăcurajoasă、plictisitoare、unidiot。

 NIEVES ESTE DE ACORD O BLASFEMIE ÎN AERUL S.E.R

Mă întind pentru un pui de somn cu telefonul la urechea și brațele lui Morpheus, ca de obicei, dar mă înfior brusc când aud o blasfemie în somn care mă face să sar din pat și pe lanțul roșu pentru că îmi place mai mult decât cel din lucarnul.din dreapta si e o doamna buna care scapa de acest dictionar: - Ei bine, acel Iisus, despre care se spune că Mesia este fiul Fecioarei Maria, o fată din Nazaret și un Palomo. Sar speriat. Trecuse mult timp de când nu mai auzisem această barbarie, deși citirea Talmudului a confirmat că Maica Domnului era un flagel de stradă care și-a întins cortul să se întindă cu pelerinii care se îndreptau spre Ierusalim. Porumbelul despre care spune Concrustina este Duhul Sfânt reprezentat în iconografia creștină. La naiba, ce mătușă hidoasă este acea Concrustina, care trebuie să se fi convertit din Segovia, care a studiat cu iezuiții la colegiul plătit și s-a confruntat cu preoții, cu Bourbonii și cu istoria Spaniei în general, pe care o explică ascultătorilor ei în benzi desenate. formă! Mi-am amintit de mama ei și de rudele ei și, dacă ar fi fost aproape, receptorul meu radio i-ar fi aruncat în cap. Păsăricile mari au apărut în această Spanie, teama și frica noastră de atâta feminism răzbunător. Deci bineînțeles că o ucid. Așa explicăm violența de gen care este pâinea noastră de zi cu zi. Se târăsc ca șerpii și au zâmbetul lui Lucifer în dinți. Nenorocitele de cățele. Bietele târfe care aleargă la fiară pe internet și își arată stropii murdari și ejaculările masive sunt mult mai demne decât aceste vecine care vorbesc la radio, sunt pozate cu un portofel de piele în fața ușilor Moncloa, pe care niște miniștri și tu arăți. la televizor făcând semne ale bollerismului lor pentru că sunt găluște și tortilla de toată viața, țialismul lor și zâmbetul lor vertical, unii sunt mari și alții sunt mici... mă zdrobesc. Concrustine trebuie să fi fost atât de confortabil. Dar ce faci, mătușă? Prostii împotriva porumbelului de pe tavanul difuzorului cabinei, toate vopsite în alb. Păcatul împotriva Duhului Sfânt este singurul care nu este iertat. Ce te-au învățat călugărițele? Participă la Bourbons cât vrei, sunt de acord cu tine. Toți au făcut o greșeală și au câștigat istoria Spaniei. Totuși, dogmele religiei noastre sunt sacre. De acolo, implicarea cu Duhul Sfânt și împotriva fecioriei Maicii Domnului durează ceva timp. Ei merită să fie cu pene așa cum au făcut protestanții din Belfast fetelor Papei. Și Mohammed nu ai spus asta și nici nu ai îndrăzni să faci ceva atât de stupid sub amenințarea decapitării! Continui să-ți latri proclamațiile pe BE, dar știi că ești o persoană curajoasă, plictisitoare, un idiot.

 NIEVES CONCORDA UMA BLASFÊMIA NO AR DO S.E.R

Deito-me para tirar uma soneca com o telefone no ouvido e nos braços de Morfeu como sempre, mas de repente estremeço quando ouço uma blasfêmia em meu sono que me faz pular da cama para a corrente vermelha porque gosto mais dela do que daquela na clarabóia da direita e há uma boa senhora que se livra deste dicionário: - Bem, aquele Jesus, de quem se diz que o Messias é filho da Virgem Maria, uma menina de Nazaré e um Palomo. Eu pulo assustado. Fazia muito tempo que eu não ouvia essa barbárie, embora a leitura do Talmud confirmasse que Nossa Senhora era um flagelo de rua que armou sua tenda para se deitar com os peregrinos que se dirigiam a Jerusalém. A pomba de que Concrustina diz ser o Espírito Santo representado na iconografia cristã. Caramba, que tia hedionda é aquela Concrustina, que deve ter se convertido de Segóvia, que estudou com os jesuítas no colégio pago e enfrentou os padres, os Bourbons e a história da Espanha em geral, que ela explica aos seus ouvintes em forma de quadrinhos ! Lembrei-me de sua mãe e de seus parentes, e se ela estivesse perto meu receptor de rádio os teria jogado em sua cabeça. Os bichanos grandes vieram à tona nesta Espanha, nosso medo e medo de tanto feminismo vingativo. Então é claro que eles a matam. É assim que explicamos a violência de gênero que é o nosso pão de cada dia. Rastejam como cobras e têm o sorriso de Lúcifer nos dentes. Cadelas filhas da grande puta. As pobres prostitutas que estão correndo para a besta na internet e mostrando seus respingos imundos e ejaculações maciças são muito mais dignas do que essas vizinhas falando no rádio, são retratadas com uma carteira de couro na frente das portas da Moncloa, que alguns ministros e você aparecem na TV fazendo sinais de seu bollerismo porque são bolinhos e tortilhas de toda a vida, seu tialismo e seu sorriso vertical, alguns são grandes e outros são pequenos ... eles me trituram. A Concrustina deve ter tido tanto conforto. Mas o que você está fazendo, tia? Bobagem contra o pombo no teto do alto-falante da cabine, todos pintados de branco. O pecado contra o Espírito Santo é o único que não é perdoado. O que as freiras te ensinaram? Participe dos Bourbons o quanto quiser, concordo com você. Todos erraram e ganharam a história da Espanha. No entanto, os dogmas de nossa religião são sagrados. A partir daí, envolver-se com o Espírito Santo e contra a virgindade de Nossa Senhora demora um pouco. Eles merecem ser emplumados como os protestantes de Belfast fizeram com as garotas do Papa. E Mohammed que você não disse isso, nem se atreveria a fazer algo tão estúpido sob a ameaça de decapitação! Você continua latindo suas proclamações no SER, mas sabe que é uma pessoa corajosa sem graça, um idiota.

 NIEVES KONKRUSTIERT EINE BLASPHEMIE IN DER LUFT DES S.E.R

Ich lege mich für ein Nickerchen mit dem Hörer am Ohr und in Morpheus' Armen wie immer, aber plötzlich zucke ich zusammen, als ich im Schlaf eine Blasphemie höre, die mich aus dem Bett springen lässt, in die rote Kette, weil ich Es mag mehr als die auf dem rechten Oberlicht und es gibt eine gute Dame, die mit diesem Wörterbuch aus dem Schneider kommt: – Nun, dass Jesus, von dem man sagt, der Messias sei der Sohn der Jungfrau Maria, ein Mädchen aus Nazareth und ein Palomo. Ich springe erschrocken. Es war lange her, seit ich diese Barbarei gehört hatte, obwohl beim Lesen des Talmuds bestätigt wurde, dass die Muttergottes eine Straßengeißel war, die ihr Zelt aufstellte, um bei Pilgern zu liegen, die nach Jerusalem wollten. Die Taube, von der die Concrustina sagt, ist der Heilige Geist, wie sie die christliche Ikonographie darstellt. Verdammt, was für eine scheußliche Tante ist diese Concrustina, die aus Segovia konvertiert sein muss, die bei den Jesuiten am bezahlten College studiert und es mit den Priestern, mit den Bourbonen und mit der Geschichte Spaniens im Allgemeinen aufgenommen hat, die sie Ihren Zuhörern erklärt in Comicform! Ich erinnerte mich an ihre Mutter und ihre Verwandten, und wenn sie ihr nahe gewesen wäre, hätte ihr mein Funkempfänger sie an den Kopf geworfen. Große Fotzen sind in diesem Spanien in den Vordergrund gerückt, unsere Angst und Angst vor so viel rachsüchtigem Feminismus. Deshalb töten sie sie natürlich. So erklären wir die geschlechtsspezifische Gewalt, die unser tägliches Brot ist. Sie kriechen wie Schlangen und tragen Luzifers Lächeln auf den Zähnen. Hündinnen Töchter der großen Hure. Die armen Prostituierten, die im Internet das Rennen um die Armbrust machen und ihre dreckigen Spritzer und massiven Ejakulationen zeigen, haben viel mehr Würde als diese Nachbarn, die im Radio sprechen, sie werden mit einer Lederbrieftasche vor den Türen der Moncloa porträtiert, die einige Minister gemacht haben, und Sie erscheinen im Fernsehen und machen Zeichen ihres Bollerismus, weil sie Knödel und Tortilleras allen Lebens sind, ihr Tialismo und ihr vertikales Lächeln, einige sind groß und andere klein ... sie knirschen mich. Die Concrustina muss es gewaltig haben von so viel Trost. Aber was machst du, Tante? Unsinn gegen die Taube an den Decken des Kanzellautsprechers, die alle weiß gestrichen sind. Die Sünde gegen den Heiligen Geist ist die einzige, die nicht vergeben wird. Was haben dir die Nonnen beigebracht? Beteiligen Sie sich an den Bourbonen, so viel Sie wollen, da stimme ich Ihnen zu. Sie alle haben einen Fehler und haben die Geschichte Spaniens gewonnen. Heilig sind jedoch die Dogmen unserer Religion. Von da an, sich mit dem Heiligen Geist und gegen die Jungfräulichkeit Unserer Lieben Frau einzulassen, geht eine Weile. Sie verdienen es, gefiedert zu werden, wie es die Protestanten von Belfast mit den papistischen Mädchen getan haben. Was gegen Mohammed, dass Sie es nicht sagen, noch würden Sie es wagen, so etwas Dummes zu starten, unter Androhung der Enthauptung! Du bellst weiterhin deine Proklamationen im SEIN, aber du weißt, dass du ein grobkörniger Mensch ohne Anmut bist, ein Arschloch.

martes, 11 de enero de 2022

 Admire cigarettes

DELITESCENT Delitescens is a beautiful Latin word for hiding, and in its noise and screams, many of us have no choice but to find ourselves. We came across the desert looking for an apartment that would take us away from the hordes of media. Broadcasters continue to mention the coronavirus. It is a staple and feed media. I don't state to smoke through this catacent or straw, and I'm not crazy, but sometimes I look back angry and feel the hectic memories that hurt me. My soul is cheese. So, from this catalog or the block in the basement of the apartment, transform into a prayer hall, smoking room, office, library, apierium (appearium) and drink the badge of the word anagma. .. honey. Everything that is no longer good is my favorite. I have lived since yesterday and are said to have escaped in a plot of an old wall in York City. The guards in his crevice are listening to the development of the River Ouse, which flows until it flows into the Thames. The wind changes. Yesterday I drank milk, today I was attacked by the earth, and you, Ötzi, where are you? What happened to your life? Did you get married? like me. And I went through the monk's house again. When she was wrong because my second wife became my executioner. He became Alaes, who whip me on his back with a whip of embarrassment, and I rowed seven seas under the shadow of that whip, whipping a poor careless eater accused of a galley. I did. This is destined to wait for madmen and criminals. I apologize for my happiness as this is not a life away from you. Destiny was cruel to me, but I think it deserves it because of abuse, jealousy, voice, and accusations. I live surrounded by paper and written words. I had a sweet tooth in the word because it was a word at first and I strongly believe in the axiom that it holds a part of this sacred breath. I'm lost? Everyone leaves their skin (Versipelis) and I continue to adhere to my principles. Am I a coarse diamond or an immature red flower? quiet. Peristyle is still covered. Dawn every day. That is the purpose of my protest against open-air preachers. Emar of the monk Gerundio de Campasas has returned to the meeting. He stops talking about eternal life and talks about how to stay healthy. Radio Calcamal shouts toxins, and Don Rafa turns his cloak into a robe that shouts about cancer, rudeness, sedentary life, and the dangers of sedentary life. The whole country is walking on the sidewalk wearing sandals. The flow of information informs us of the dangers of Covid, the backbone of the system. A web page is an eternal obituary that provides a list of dead people every morning. Unlike their sermons, I never quit smoking. Even if these gentlemen broke my brain and warned me of the dangers of cigarettes, I would always fight my enemies in the future. They were once Russian. When I lived in Staten Island, I was always working and listening to the news on the Manhattan WW700 W7 radio station. This station occasionally interrupted the broadcast. The siren rang, and finally the muffled voice from the announcer rang. "Listeners, this is an exercise." Be careful. Be careful. If this is really an emergency, we give them instructions on how and where to go to any of the various hiding places on this island. I was afraid to connect to such a message. I thought about World War. You are already here. Russians are coming. Like Wells' World War II, which caused a panic in the capital. We thought we lived in a world where fiction was intertwined with reality and media domination dominated the masses. He is an American student of Jimmy Carter at the Admiral Rickover Army Military School in Annapolis and specializes in ICM. The United States experienced the Star Wars boom in the 1970s. The bad guy was the Soviet Union. Because the virus and cigarettes defeated Ronald Reagan and caused the collapse of the Soviet Union. Born in a rural town, a bishopric city like York, the poor Spaniards have landed in the future commercial center of Great Apple since the Middle Ages. He was nothing more than a destroyer who set out from Catholic sentimental humanism to the cool design techniques of the world's new masters. understand. It cost me, but this message from Manhattan Radio, Di

 タバコを賞賛する

DELITESCENT Delitescensは隠すための美しいラテン語であり、その騒音と悲鳴の中で、私たちの多くは自分自身を見つけるしかないのです。 私たちはメディアの大群から私たちを連れ去るアパートを探して砂漠に出くわしました。放送局はコロナウイルスに言及し続けています。ステープルとフィードメディアになっています。私はこのカタアクセントやストローを通して喫煙することを表明しません、そして私は狂っていませんが、時々私は怒って振り返り、私を傷つけた思い出の慌ただしさを感じます。 私の魂はチーズです。そのため、このカタログまたはアパートの地下にあるブロックから、祈りのホール、喫煙室、オフィス、図書館、アピアリウム(アピアリウム)に変身し、アナグマという言葉のバッジを飲みます。 。はちみつ。 もはや良くないものはすべて私の好みです。私は昨日から住んでいて、ヨーク市の古い城壁の陰謀で逃げてきた人だと言われています。彼の隙間の警備員は、テムズ川に流れ込むまで流れるウーズ川の発達に耳を傾けています。風が変わります。昨日私はミルクを飲みました、今日私は地球に襲われました、そしてあなた、Ötzi、あなたはどこにいますか?あなたの人生はどうなりましたか?あなたは結婚しましたか?私のような。そして、私はもう一度僧侶の家を通り抜けました。私の2番目の妻が私の死刑執行人になったので間違った時に。彼は恥ずかしさの鞭で私を背中で鞭打ちしたアラエスになりました、そして私はその鞭の影の下で7つの海を漕いで、ガレー船に非難された貧しい不注意な食べる人を鞭打ちました。これは狂人と犯罪者を待っている運命です。これはあなたから離れた人生ではないので、私の幸せをお詫びします。運命は私にとって残酷でしたが、虐待、嫉妬、声、告発のためにそれに値すると思います。私は紙と書かれた言葉に囲まれて生きています。最初は言葉であり、言葉はこの神聖な息吹の一部を保持しているという公理を強く信じているので、私は言葉に甘い歯を持っていました。道に迷いました?誰もが自分の肌(Versipelis)を離れ、私は私の原則を守り続けます。私は粗いダイヤモンドですか、それとも未熟な赤い花ですか?静かな。ペリスタイルはまだ覆われています。毎日夜明け。それが、野外説教者に対する私の抗議の目的です。僧侶GerundiodeCampasasのエマルが会議に戻った。永遠の命について話すのをやめ、健康を維持する方法について話します。ラジオカルカマルは毒素を叫び、ドンラファは彼のマントをガン、無礼、座りがちな生活、座りがちな生活の危険性について叫ぶローブに変えます。全国がサンダルを履いて歩道を歩いています。情報の流れは、システムのバックボーンとなったCovidの危険性を知らせてくれます。 Webページは、毎朝死者のリストを提供する永遠の死亡記事です。彼らの説教とは異なり、私は喫煙をやめません。これらの紳士が私の脳を壊し、タバコの危険性を警告しても、将来は常に敵と戦うことになります。彼らはかつてロシア人でした。私がスタテンアイランドに住んでいたとき、私はいつも仕事をしていて、マンハッタンWW700W7ラジオ局のニュースを聞いていました。この局は時々放送を中断した。サイレンが鳴り、ついにアナウンサーからのくぐもった声が鳴り響きました。 「リスナーの皆様、これは演習です。」気をつけろ。気をつけろ。これが本当に緊急事態である場合、私たちは彼らにこの島のさまざまな隠れ場所のいずれかに行く方法と場所についての指示を与えます。 私はそのようなメッセージに接続することを恐れていました。私は世界大戦について考えました。あなたはすでにここにいます。ロシア人が来ています。首都でパニックを引き起こしたウェルズの第二次世界大戦のように。私たちは、フィクションが現実と絡み合い、メディアの支配が大衆を支配する世界に住んでいたと思いました。彼はアナポリスのアドミラルリッコーバー陸軍士官学校のジミーカーターのアメリカ人学生で、ICMを専門としています。アメリカがスターウォーズブームを経験したのは1970年代でした。悪者はソビエトでした。なぜなら、ウイルスとタバコがロナルド・レーガンを打ち負かし、ソ連の崩壊を引き起こしたからです。ヨークのような司教都市である地方の町で生まれた貧しいスペイン人は、中世以来、未来の商業の中心地であるグレートアップルに上陸しました。彼は、カトリックの感傷的なヒューマニズムから世界の新しいマスターのクールなデザイン技術へと旅立った駆逐艦にすぎませんでした。わかりました。それは私に費用がかかりました、しかしマンハッタンラジオからのこのメッセージ、ディ

 Lăudați tutunul

DELITESCENT Delitescens este un cuvânt latin frumos pentru a ascunde, iar în mijlocul acelui zgomot și țipete, mulți dintre noi nu avem de ales decât să ne regăsim. Am fugit în deșert în căutarea unui apartament care să ne îndepărteze de hoarda media. Radiodifuzorii continuă să se refere la virusul corona. A devenit tărâțe și feed media. Nu fac acest kataaccent sau afirmație ca să fumez printr-un pai și nu sunt nebun, deși uneori mă uit în urmă cu furie și simt un vâlvă de amintiri care mă rănesc. Sufletul meu este brânză și de aceea scriu din acest catalog sau bloc din subsolul apartamentului meu, transformat în sală de rugăciune, sală de fumat, birou, bibliotecă și apiarium (apiarium), unde beau dulceața de bursuc a cuvântului. Miere. Tot ce nu mai este bun la nimic este pe gustul meu. Se spune că sunt o persoană care trăiește de ieri și fug în mașinațiunile zidurilor vechi ale orașului York, paznicul în lacunele lui ascultă dezvoltarea râului Ouse, care curge până când se varsă în Tamisa, vânturile a schimba. Ieri am avut lapte, azi lovituri pământești, iar tu, Ötzi, unde vei fi? Ce s-a întâmplat cu viața ta Te-ai căsătorit? ca mine. Și am mai trecut o dată prin casa preotului. La momentul nepotrivit pentru că a doua mea soție a devenit călăul meu. A devenit un Arraez care m-a biciuit pe spate cu un bici de rușine, iar eu am vâslit cele șapte mări sub umbra acelui bici care biciuiește bieții mâncători nepăsători condamnați la galere. Aceasta este soarta care îi așteaptă pe nebuni și criminali. Îmi pare rău pentru fericirea mea pentru că departe de tine aceasta nu este viața. Soarta a fost crudă cu mine, deși cred că o merit din cauza abuzului, geloziei, vocilor și acuzațiilor. Trăiesc înconjurat de hârtii și cuvinte scrise. Aveam un dinte de dulce pentru cuvinte pentru că cred cu tărie în axioma că la început era cuvântul, iar cuvintele țin o bucată din această suflare divină. Sunt pierdut? Toți își părăsesc pielea (Versipelis) și eu continui să mă țin de principiile mele. Sunt un diamant brut sau o floare roșie imatură? Liniște. Peristilul este încă acoperit. Zori în fiecare zi. Acesta este obiectivul protestului meu împotriva predicatorilor de stradă. La întâlniri au revenit emulii călugărului Gerundio de Campasas. Nu mai vorbiți de viața veșnică, ci de metode de menținere a sănătății. Radio Karkamal țipă împotriva toxinelor, iar Don Rafa își transformă mantia într-un halat țipând despre pericolele cancerului, grosolăniei, sedentarismului și stilului de viață sedentar. Toată țara își pune sandale și se plimbă pe trotuare. Fluxul de informații ne informează despre pericolele Covid, care a devenit coloana vertebrală a sistemului. Paginile web sunt un necrolog etern care ne aduce în fiecare dimineață o listă cu morții. Spre deosebire de predicile lor, nu mă voi lăsa de fumat, indiferent cum acești domni îmi sparg creierul și mă avertizează despre pericolele tutunului, va exista întotdeauna un inamic cu care să lupți pe viitor. Cândva erau ruși. Când locuiam pe Insula Morților (Staten Island) eram mereu la serviciu, ascultând știrile de la postul de radio din Manhattan WW700W7. Acest post își întrerupea din când în când emisiunile. S-a auzit sirena, iar la sfârșit o voce înăbușită dinspre crainic a sunat: „Dragi ascultători, acesta este un exercițiu.” Atenţie. Atenţie. Dacă aceasta ar fi o urgență reală, le-am da instrucțiuni despre cum și unde să ajungă în oricare dintre diferitele ascunzări de pe această insulă. Mi-a fost frică să mă conectez la un astfel de mesaj. M-am gândit la războiul lumilor. Ești deja aici. Vin rușii. La fel ca Războiul lumilor al lui Wells, care a provocat panică în capitală. Credeam că trăim într-o lume în care ficțiunea este împletită cu realitatea și în care dominația media domină masele. A fost un student american al lui Jimmy Carter la Academia Militară Amiral Rickover din Annapolis, specializat în ICM. Era în anii 1970 când America a cunoscut un boom din Războiul Stelelor. Băieții răi au fost sovieticii, deoarece acum virusul și tutunul l-au învins pe Ronaldo Reagan și au determinat căderea URSS. Bietul spaniol, născut într-un oraș de provincie, un oraș episcopal precum York, a aterizat la rândul său pe Marele Măr încă din Evul Mediu, centrul comercial al viitorului, în orașul automat de care vorbea Julio Camba. El nu a fost altceva decât un distrugător care a călătorit de la umanismul sentimental catolic la tehnologiile cool de design ale noilor maeștri ai lumii. Înțeleg. M-a costat pe al meu, dar acest mesaj de la radioul Manhattan, di

 Tabak loben

DELITESCENT Delitescens ist ein wunderschönes lateinisches Wort für verstecken, und inmitten dieses Lärms und Schreiens haben viele von uns keine andere Wahl, als sich selbst zu finden. Wir flohen in die Wüste auf der Suche nach einer Wohnung, die uns von der Horde der Medien wegführen würde. Rundfunksprecher verweisen weiterhin auf das Coronavirus. Es wurde zur Kleie und zum Medien-Feed. Ich mache diese Kataemphase oder Affirmation nicht, um durch einen Strohhalm zu rauchen, und ich bin nicht verrückt, obwohl ich manchmal wütend zurückblicke und einen Stich von Erinnerungen spüre, der mich verletzt. Meine Seele ist Käse, und deshalb schreibe ich aus diesem Katalog oder Block im Keller meiner Wohnung, umgebaut zu einem Gebetsraum, Raucherzimmer, Schreibtisch, Bibliothek und Apiarium (Apiarium), wo ich die Dachsüße des Wortes Honig trinke . Alles, was zu nichts mehr taugt, ist nach meinem Geschmack. Sie sagen, dass ich ein Mensch bin, der von gestern lebt, und ich flüchte in die Machenschaften der alten Stadtmauer von York, der Posten in seiner Schießscharte lauscht der Entwicklung des Flusses Ouse, der fließt, bis er in die Themse mündet, die Winde ändern. Gestern hatten wir Milch, heute irdische Schläge, und du, Ötzi, wo wirst du sein? Was ist aus deinem Leben geworden? Du hast geheiratet? wie ich. Und ich ging noch einmal durch das Haus des Priesters. Zur falschen Zeit, denn meine zweite Frau wurde meine Henkerin. Er wurde ein Arraez, der mir mit einer Peitsche der Schande auf den Rücken peitschte, und ich ruderte die sieben Meere im Schatten dieser Peitsche, die arme sorglose Esser peitscht, die zu Galeeren verurteilt werden. Dies ist das Schicksal, das Verrückte und Kriminelle erwartet. Es tut mir leid für mein Glück, denn weit von dir ist dies nicht das Leben. Das Schicksal war grausam zu mir, obwohl ich denke, dass ich es wegen der Misshandlungen, der Eifersucht, der Stimmen und der Vorwürfe verdient habe. Ich lebe umgeben von Papieren und geschriebenen Worten. Ich hatte eine Naschkatze für Worte, weil ich fest an das Axiom glaube, dass am Anfang das Wort war, und die Worte halten ein Stück dieses göttlichen Atems. Habe ich mich verlaufen? Sie alle häuten sich (Versipelis) und ich bleibe weiterhin bei meinen Prinzipien. Bin ich ein Rohdiamant oder eine unreife rote Blume? Ruhig. Das Peristyl ist noch umhüllt. Morgendämmerung jeden Tag. Auf all das zielt mein Protest gegen Straßenprediger. Die Emuls des Mönchs Gerundio de Campasas kehrten zu den Treffen zurück. Sie sprechen nicht mehr vom ewigen Leben, sondern von Methoden zur Erhaltung der Gesundheit. Radio Karkamal schreit gegen Giftstoffe, und Don Rafa verwandelt seinen Umhang in eine Robe, die über die Gefahren von Krebs, Grobheit, Bewegungsmangel und Bewegungsmangel schreit. Das ganze Land zieht Sandalen an und läuft auf den Bürgersteigen. Der Informationsfluss informiert uns über die Gefahren von Covid, das zum Rückgrat des Systems geworden ist. Die Webseiten sind ein ewiger Nachruf, der uns jeden Morgen eine Liste der Toten bringt. Entgegen ihren Predigten werde ich nicht mit dem Rauchen aufhören, egal wie mir diese Herren ins Hirn knallen und mich vor den Gefahren des Tabaks warnen, es wird in Zukunft immer einen Feind geben, mit dem man kämpfen kann. Einst waren sie Russen. Als ich auf der Isle of the Dead (Staten Island) lebte, war ich immer am Arbeitsplatz und hörte Nachrichten vom Manhattan-Radiosender WW700W7. Dieser Sender unterbrach seine Sendungen von Zeit zu Zeit. Die Sirene ertönte, und am Ende ertönte eine gedämpfte Stimme des Ansagers, um den Anruf zu tätigen: "Liebe Zuhörer, das ist eine Übung." Aufmerksamkeit. Aufmerksamkeit. Wenn dies ein echter Notfall war, würden wir ihnen Anweisungen geben, wie und wo sie zu einem der verschiedenen Verstecke auf dieser Insel gelangen. Ich hatte Angst, mich auf eine solche Nachricht einzuschalten. Ich dachte an den Krieg der Welten. Sie sind bereits hier. Russen kommen. Wie Wells' War of the Worlds, der in der Hauptstadt Panik auslöste. Ich dachte, wir leben in einer Welt, in der Fiktion mit Realität verflochten ist und in der die Dominanz der Medien die Massen dominiert. Er war ein amerikanischer Schüler von Jimmy Carter an der Admiral Rickover Military Academy in Annapolis, spezialisiert auf ICM. Es waren die 70er Jahre, als Amerika einen Star-Wars-Boom erlebte. Die Bösen waren die Sowjets, wie jetzt das Virus und der Tabak, Ronaldo Reagan besiegt und den Untergang der UdSSR bestimmt hat. Der arme kleine Spanier, geboren in einer Provinzstadt, einer Bischofsstadt wie York, ist seinerseits seit dem Mittelalter auf dem Big Apple gelandet, dem Handelszentrum der Zukunft, in der automatischen Stadt, von der Julio Camba sprach. Er war nichts weiter als ein Zerstörer, der vom sentimentalen katholischen Humanismus zu den coolen Designtechnologien der neuen Meister der Welt reiste. Ich verstehe es. Es hat mich meins gekostet, aber diese Nachricht aus dem Manhattan-Radio, die 24 Stunden am Tag Nachrichten für eine Stadt sendet, die schläft und landet, sobald sie kann, hat meine Existenz angekündigt.

lunes, 10 de enero de 2022

 

KAZAKHSTAN: METROPOLITAN APPEALS FOR PEACE

Astana, Kazakhstan, January 6, 2022

Photo: pravoslavie.ruPhoto: pravoslavie.ru    

The head of the Russian Church’s Kazakhstan Metropolitan District made an emergency appeal yesterday in connection with the current situation in the country.   

The President Tokayev of Kazakhstan declared a state of emergency in Almaty, the capital city of Nur-Sultan, and the western province of Mangistau after thousands took to the streets throughout the country, clashing with police and storming the mayor’s office in Almaty. Rallies began several days ago with protestors calling for a cheaper liquefied natural gas. Dozens of rioters have reportedly been killed, and about 1,000 injured.

His Eminence Metropolitan Alexander of Astana and Kazakhstan called upon the nation:

Dear Kazakhstanis! Brothers and sisters!

There can be nothing more important for us today than the immediate cessation of the incitement of internecine conflict in our native home—blessed Kazakhstan.

The lessons of history and recent events that have happened in a number of countries show that internecine warfare always creates the threat of the destruction of the political system and the complete collapse of the economy. In such cases, there is a real danger of losing the genuine sovereignty of the people, which is expressed in the possibility and ability to arrange their lives on the basis of traditional moral, spiritual, and cultural values.

Following the President of the Republic of Kazakhstan Kassym-Jomart Tokayev, I appeal to all of you to show wisdom and prudence, to not succumb to any provocations from inside and outside. Anyone who incites conflicts and sows internecine strife, who pushes people to violate the law and shed blood, takes the gravest sin upon his soul. Only the devil can celebrate a victory when brothers are at enmity, destroying each other, injuring, and weakening the vital forces of the people.

The head of state addressed the protesters with a noble proposal to return to the path of trust and dialogue. For the sake of the future of independent Kazakhstan, we must follow this call and stop inciting any conflicts.

I appeal to all decision-makers: Stop the hostile confrontation and enter into real negotiations to establish peace and justice. There can be no winners in internecine conflict, there can be no political gains that would be more valuable than people’s lives.

The well-being of our native Kazakhstan and the place of our country in the modern world are in our hands today.

I call on all believers of the Orthodox Church to pray intensely for peace and the prevention of any civil strife in our land.

 LEBECH WIND RĂZBOIUL CIVIL ASTURIAN.

1982 a fost anul în care a fost lansat, iar unii, precum Walt Disney, au înghețat într-un balon pentru a resuscita secolul următor. M-am amuzat citind vechiul jurnal al unui veteran de război de 36 de ani din ariergarda, care a trecut și nu s-a mai întors. Caietul de San Anton recuperat, scrisoare pe birou, închis, dar m-am plictisit și nu am timp. S-au întors steagurile victoriei și trebuie să beau țuica pe care nu o opresc. Au rămas de trei ani în tranșee. Ceea ce nu s-ar fi putut întâmpla după evenimentele misterioase - moartea unei vrăjitoare și deschiderea sticlelor într-o tavernă pe fondul unor știri alarmante despre criză - a devenit începutul unui război civil. De când au sunat tobele lui Brujah, în Monterian nu mai fuseseră strigăte de luptă. Războiul este un război murdar, periculos, dar frumos. Vânturile Lebesh bat peste Curse. Dona Gloria ridică privirea din cutie și porni tonomat, unde răsuna aerul pământului. Nu insista. Aceste cântece nu ar trebui să mai sune, cu excepția pisicii mayașe aflate în căldura dincolo de cameră. „Vine războiul și am părul ăsta”, își spuse Dona Gloria. L-au arestat pe căpitanul taurului din Fifth Avenue în colț și era Don Sabelotodo. Ne înșală ca pe felipon. S-a aplecat pe fereastră și a văzut taurul zburând. Norii au târât cu ei o țâșă zburătoare, care croncăia ca o creangă și făcea în aer evoluții geometrice sub formă de rupturi misterioase, anunțând întoarcerea șorțurilor. Urmează un război, și am părul ăsta, deși nu știu dacă cei care apar vor fi ai noștri. Aceasta este o cutie, stai afară. Don Olegario era prea bătrân pentru a merge pe front. Eram puțin capricios. Cuba în inimă. Dona Gloria aparținea rasei mulatre. O încrucișare frumoasă între un asturian și un zulu i-a dat acei ochi triști și fundul întors, acel ritm al șoldurilor, acest discurs legănat, dulce. Mac Gregor, spre dragostea nepotului său cu această cutie de zahăr dengue, nu a putut să dea voie, și-l dorea pentru el. Privea munții din camera lui, unde era pictat peisajul frumos al defileului văii, deși o asemenea frumusețe îi captiva încă melancolia. Ce i-a plăcut cel mai mult la această izolare de seară a fost izolarea în fumul de la narghilea. eu meditam. L-au găsit deja pe contele răufăcător, care învață totul și nu ascunde nimic? A simțit treptele de pe scări și fantoma războiului Katorse era pe cale să caute cuiburile de rândunică în zonă. Într-o noapte de iulie 1899, când generalul a cumpărat ferma, a văzut o eclipsă de soare. Cerul lui Pinariega s-a întunecat și s-a auzit un tunet tunător. Rabinul a urcat pe deal și a spus că în Ierusalim vălul templului a fost rupt. Templul Vellum scissum est et omnis terra tremuit. Tremuit... cuvinte din afară. Don Olegario era în dreapta. Duminica asista la Liturghie, deși nu se înțelegea cu preotul. Era liniștit, iar enoriașii au spus că posedă darul divin al compromisului, s-a aplecat puțin, privind „da nu dulce și obraznic”, costume de doliu și un breloc de aur care se uita din buzunarul vestei. Când s-a întors de la troliu, ceva mișcat de cidru a început să țipe, iar printre lacrimi și-a amintit de iubita lui din Havana, pe care o chema Kitheria. Dar odată cu mahmureala, melancolia a dispărut. Își iubea amintirile, dar era ceva special pentru femei. El a spus că o menajeră bună nu merită o sticlă de rom și câteva pufuri de pipă de căldură. Toamna a fost la fel. Au fost magoste și melodii. Liturghie pentru morți, dar războiul era încă departe. Poliția a spus că galicienii nu vor trece linia Nalon. Între timp, s-a cufundat în magia meditațiilor sale de fum. Din vale venea magia cântecului torsalelor și fluierului mierlei. Viața, în ciuda morții și a distrugerii, nu i-a coborât gâtul. Acasă, oamenii mâncau pâine borică și beau mult lapte, așa că fetele au crescut sănătoase. Așa străluceau dovlecii satului care se jucau în antohana, dar când au sosit falangele galice, totul avea să-și zvârcească din nas și să-și schimbe cursul. Foamea și lipsa nu puteau aștepta. În pelerinaj, s-au auzit nopți dionisiace, iar preotul, care mergea singur și, din moment ce nu mai avea de făcut, a salutat taina de trei ori în biserică, a intrat în sacristie, a scos un jurnal murdar, pe care l-a ținut sub evidență. a botezului şi a morţii şi l-a scuturat.uitându-se la cutii. Masturbarea a făcut furori printre clerul rural de mulți ani. Olegario a fost ucis de copiii unei Madroniera care făcea parte din CNT într-o dimineață de august, l-au scos din casă și l-au dus la munte. Acolo a fost împușcat la poalele unui eucalipt uriaș. Un

 ЛЕБЕЧСКИЙ ВЕТЕР АСТУРИЙСКАЯ ГРАЖДАНСКАЯ ВОЙНА.

1982 был годом, когда он был включен в эфир, и некоторые, вроде Уолта Диснея, замерзли в колбе, чтобы воскресить следующее столетие. Я развлекался, читая старый дневник ветерана войны 36 года в арьергарде, который прошел и не вернулся. Записная книжка Дня Сан-Антона восстановлена, письмо на столе, заключено в тюрьму, но мне скучно, и я не успеваю. Вернулись победные флаги, и я должен пить бренди, который я не прекращаю. Они остались от трех лет в окопах. То, чего не могло быть после загадочных событий - гибели колдуньи и откупоривания бутылок в таверне на фоне тревожных новостей о кризисе, стало началом гражданской войны. С тех пор, как зазвучали барабаны Бруха, в Монтериане не было слышно никаких боевых криков. Война грязная, опасная, но красивая война. Над Расой дуют лебешские ветры. Донья Глория оторвалась от шкатулки и включила музыкальный автомат, где звучал воздух земли. Не настаивай. Эти песни больше не должны звучать, кроме кота майя в тепле в другом конце комнаты. «Грядет война, и у меня эти волосы», - сказала себе донья Глория. Они арестовали капитоста быка с Пятой авеню в углу, и это был дон Сабелотодо. Они обманывают нас, как фелипон. Он высунулся в окно и увидел, как летит бык. Облака тащили за собой летающую сороку, которая квакала, как ветка, и совершала в воздухе геометрические эволюции в виде таинственных разломов, возвещая о возвращении фартуков. Грядет война, и у меня есть эти волосы, хотя я не знаю, будут ли те, которые появятся, нашими. Это ящик, не лезь. Дон Олегарио был слишком стар, чтобы идти на фронт. Я был немного капризным. Куба в самом сердце. Донья Глория принадлежала к расе мулатов. Прекрасная помесь астурийца и зулуса дала ему эти грустные глаза и вздернутую задницу, ту ритмичность бедер, это покачивание, сладкую речь. Мак Грегор, к любви своего племянника с этой банкой сахара денге, не мог дать добро, он хотел его для себя. Он смотрел на горы из своей комнаты, где рисовался красивый пейзаж ущелья долины, хотя такая красота все еще пленила его меланхолию. Что ему больше всего понравилось в этом вечернем уединении, так это уединение в дыму от кальяна. Я медитировал. Неужели они уже выследили негодяев-графа, который всему учит и ничего не скрывает? Он почувствовал ступеньки на лестнице и призрак войны Каторсе собирался искать ласточкины гнезда в этом районе. Однажды ночью в июле 1899 года, когда генерал купил ферму, он увидел солнечное затмение. Небо Пинарьеги потемнело, и раздался громовой гром. Раввин поднялся на холм и сказал, что в Иерусалиме завеса в храме разорвана. Vellum Temple scissum est et omnis terra tremuit. Tremuit ... слова из-за пределов. Дон Олегарио был справа. По воскресеньям он ходил на мессу, хотя и не ладил со священником. Он был спокоен, и прихожане говорили, что он обладал божественным даром компромисса, несколько сутулился, глядя на «да не сладко и непослушно», траурные костюмы и золотой брелок, который выглядывал из кармана его жилета. Когда он вернулся с лебедки, что-то, перемещенное сидром, начало кричать, и он через слезы вспомнил свою девушку в Гаване, которую звали Китерия. Но с похмельем меланхолия исчезла. Он любил свои воспоминания, но это было что-то особенное для женщин. Он сказал, что хорошая хозяйка не стоит бутылки рома и нескольких затяжек трубки из вереска. Все осени были такие же. Были магостос и мелодии. Мессы по погибшим, но до войны было еще далеко. Милиционеры заявили, что галичане не будут переходить линию Налон. Тем временем он погружался в магию своих дымовых медитаций. Из долины пришла магия песни торсалей и свиста черного дрозда. Жизнь, несмотря на смерть и разрушения, не опускала его шеи. Дома люди ели борный хлеб и пили много молока, поэтому девочки росли здоровыми. Вот так блестели деревенские тыквы, игравшие в антохане, но когда прибыли галицкие фаланги, все собиралось кривить нос и менять курс. Голод и недостаток не могли ждать. Во время паломничества были слышны дионисийские ночи, и священник, который шел один и, так как у него было мало дел, трижды приветствовал причастие в церкви, вошел в ризницу, вынул грязный журнал, который он держал под записью записи крещения и смерти и встряхнул, глядя на ящики. Онанизм бушевал среди сельского духовенства на протяжении многих лет. Олегарио был убит детьми мадроньеры, входившей в CNT, однажды утром в августе, они вывели его из дома и увезли в горы. Там его застрелили у подножия огромного эвкалипта. An